Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και συγκίνησης, συγγενείς, φίλοι, εκπρόσωποι της Πολιτείας και πλήθος κόσμου από την Πάφο αποχαιρέτησαν τον Ανδρέα Ευριπίδου, έναν άνθρωπο που σφράγισε με το ήθος, την εργατικότητα και την ανθρωπιά του την οικογένεια και την κοινωνία του τόπου του. Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα στην Έμπα, όπου το τελευταίο αντίο συνοδεύτηκε από λόγια σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνης για μια ζωή γεμάτη προσφορά, αξιοπρέπεια και αξίες.
Την Πέμπτη οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία ο καλόκαρδος Ανδρέας Ευριπίδου, καταγόμενος από το Μέσα Χωριό, κάτοικος Έμπας και πατέρας του δημοσιογράφου Πανίκου Ευριπίδου.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα στην Έμπα, μέσα σε ένα βαρύ κλίμα πόνου και βαθιάς θλίψης, με πλήθος κόσμου να δίνει το παρών για να πει το τελευταίο «αντίο» σε έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην οικογένεια και στην κοινωνία.
Στον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Πάφου, Κώστας Κωνσταντίνου, τα λόγια βγήκαν μέσα από την καρδιά, «Στεκόμαστε μπροστά σε έναν μεγάλο αποχαιρετισμό που δεν χωρά εύκολα σε λέξεις. Αποχαιρετούμε έναν φίλο από τα παλιά, από εκείνους που κουβαλούν μνήμες, αξίες, κοινά χρόνια. Και τώρα, καλούμαστε να τον αποχαιρετήσουμε νιώθοντας πως φεύγει κάτι περισσότερο από ένας άνθρωπος. Φεύγει ένα κομμάτι της ζωής μας όπως τη γνωρίζαμε».
Ο κ. Κωνσταντίνου ανέφερε ότι είχε την τιμή να γνωρίσει τον Ανδρέα Ευριπίδου από νεαρή ηλικία, καθώς η σύζυγός του Μαρία είναι ξαδέλφη του εκλιπόντος, σημειώνοντας ότι μεταξύ τους υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός, αγάπη και μια βαθιά, ουσιαστική φιλία από εκείνες που δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να ειπωθούν.
Ο Ανδρέας Ευριπίδου γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1949 στο Μέσα Χωριό και ήταν το δεύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας, έχοντας ακόμη δύο αδελφές. Ο πατέρας του υπήρξε επιστάτης στα Δημόσια Έργα, γνωστός για τους συνδικαλιστικούς του αγώνες αλλά και για τη στήριξη, τη βοήθεια και την αλληλεγγύη που παρείχε στους συναδέλφους του. Ήταν επίσης ξάδελφος του ήρωα αγωνιστή της ελευθερίας Κώστα Καρνάβαλλου, που συμμετείχε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ 1955–1959 και στην αντίσταση κατά την Τουρκαντασία 1963–1964, προσφέροντας ό,τι πολυτιμότερο είχε, το ίδιο του το αίμα.
Μεγαλωμένος σε ένα περιβάλλον που ανέδειξε από νωρίς την αξία της ζωής, της εργασίας, της τιμιότητας και της αλληλεγγύης, ο Ανδρέας Ευριπίδου πορεύτηκε με αρχές και συνέπεια. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως φούρναρης στο Κτήμα, στον φούρνο του Φυτή και του Χριστόδουλου, σε δύσκολες συνθήκες για την εποχή, εργαζόμενος με σεβασμό και ευθύνη. Στη συνέχεια εργάστηκε ως μαρμαράς σε εργοστάσιο μωσαϊκών με εργοδότες τον Κώστα Μαρμαρά και αργότερα τον Ανδρέα Ευαγόρου (ΣΕΜ).
Ο κύκλος της επαγγελματικής του ζωής έκλεισε με πολυετή προσφορά στο Δημόσιο, στις υγειονομικές υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, όπου άφησε το αποτύπωμά του όχι μόνο μέσα από τη δουλειά του, αλλά και μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις που καλλιέργησε με προϊσταμένους και συναδέλφους, οι οποίοι όλοι μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον χαρακτήρα και την ποιότητά του.
Το 1970 τέλεσε γάμο με την εκλεκτή της καρδιάς του, Μαρία Παναγιώτου από την Έμπα, με την οποία συμπορεύτηκαν μια ολόκληρη ζωή βασισμένη στην αγάπη, την αφοσίωση και την αμοιβαία στήριξη. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, τον Πανίκο, τη Σωτηρούλα και την Έλενα, τα οποία μεγάλωσαν και μόρφωσαν με αρχές και αξίες, καθιστώντας τα άξιους και χρήσιμους πολίτες που χαίρουν εκτίμησης και αναγνώρισης στην κοινωνία.
«Υπήρξες προσηνής και ευπροσήγορος», ανέφερε συγκινημένος ο Κώστας Κωνσταντίνου. «Η αμεσότητα στην επαφή με τους συμπολίτες, τους συγγενείς και τους φίλους σου, η μαχητικότητα, η αφοσίωση, η αξιοπρέπεια και η σύνεση, σε συνδυασμό με την καλοσύνη και την ανθρωπιά, ήταν μόνο μερικά από τα χαρακτηριστικά που σε διέκριναν. Η ζωή σου έγινε συνώνυμη της προσφοράς, της αγάπης για την πατρίδα, την κοινωνία, την οικογένεια και τον άνθρωπο».
Ο Ανδρέας Ευριπίδου υπήρξε πρωτεργάτης, ιδρυτικό μέλος και στέλεχος του Δημοκρατικού Συναγερμού από το 1976, με συνεχή παρουσία και ουσιαστική προσφορά, ενώ ιδιαίτερη ήταν και η αγάπη του για τη φύση, τις αγροτικές ασχολίες και το κυνήγι.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά της εγγονής του, εκ μέρους της οικογένειας, η οποία μίλησε για τις αρχές και τις αξίες του παππού της. Τόνισε πως εργάστηκε σκληρά σε όλη του τη ζωή για να προσφέρει τα πάντα στην οικογένειά του που τόσο πολύ αγαπούσε, ενώ αναφέρθηκε στον τεράστιο πόνο και την αβάστακτη απώλεια από τον απροσδόκητο θάνατό του. Θυμήθηκε την βόλτα που τους πήγαινε με την βάρκα της καρδιάς του και τόσε άλλες αναμνήσεις ζωής. Όπως είπε, ο Ανδρέας Ευριπίδου θα αποτελεί για τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά του φωτεινό παράδειγμα ζωής και πολύτιμη παρακαταθήκη.
Αιωνία του η μνήμη.
Κ.Π
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου