Ας είμαστε ειλικρινείς! Η εικόνα της οικονομικής κατάστασης της κοινωνίας μας σίγουρα δεν είναι αυτή που προβάλλουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πόσο μάλλον δεν αντιστοιχεί στην ωραιοποιημένη εκείνη εικόνα που προβάλλουν οι κυβερνώντες.
Λίγες κουβέντες αν ανταλλάξει κάποιος με τους πολίτες θα αντιληφθεί ακριβώς τι εννοούμε και θα έρθει αντιμέτωπος με την πραγματική όψη του νομίσματος.
Υπάρχουν οικογένειες που τα βγάζουν πέρα με ένα κομμάτι ψωμί, ενώ τα βράδια ανάβουν κεριά για να μην καταναλώνουν ηλεκτρικό ρεύμα.
Υπάρχουν γονείς που δεν τολμούν να πουν στα παιδιά τους ότι η οικογενειακή τους επιχείρηση δεν πάει και τόσο καλά, γιατί δεν θέλουν να τους κλέψουν αυτό που τους μάθαιναν για χρόνια· να περπατάνε με το κεφάλι ψηλά και το βλέμμα περήφανο.
Υπάρχουν μικρά παιδιά που δίνουν το χαρτζιλίκι τους στην μητέρα τους για να κάνει τα ψώνια της βδομάδας.
Υπάρχουν συμπολίτες μας, οι οποίοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους στα κοινωνικά παντοπωλεία για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους.
Υπάρχουν… Υπάρχουν… Υπάρχουν...
Μια λίστα που δεν έχει τελειωμό.
Ποιος ευθύνεται για την κατάντια του τόπου μας; Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν και οι πρώην και οι νυν κυβερνώντες. Το θέμα, όμως, δεν είναι ποιος έφταιξε. Το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα. Σ’ αυτούς τους συμπολίτες μας που είναι γεμάτοι ερωτηματικά δεν δίνει κανένας απαντήσεις. Δυστυχώς, από την πλευρά της η Κυβέρνηση έχει αδρανοποιηθεί πλήρως και δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.
Ως εκ τούτου, παρατηρείται μια συντονισμένη προσπάθεια της επικοινωνιακής ομάδας του Προεδρικού να ωραιοποιείται η κατάσταση ενώ οι αποφάσεις που έχουν παρθεί για την οικονομία να φαντάζουν ως σωτήριες. Το δυστύχημα στην όλη υπόθεση είναι ότι έχει αποδειχθεί πλειστάκις ότι βρισκόμαστε υπό Τροϊκανή κατοχή και οι πολίτες υποφέρουν.
Λύσεις υπάρχουν. Πολιτική βούληση καμία. Γιατί; Ποιος από τους εκπροσώπους της Κυβέρνησης μπορεί να μας απαντήσει στο εν λόγω ερώτημα; Και ακόμα περισσότερο και αναλυτικότερα, πού αποσκοπεί η καθυστέρηση της εκμετάλλευσης του φυσικού μας πλούτου; Γιατί είμαστε συνεχώς με την πλάτη στον τοίχο την ίδια στιγμή που οι εναλλακτικές λύσεις και επιλογές είναι μπροστά μας; Η απάντηση είναι απλή. Οι μνημονιακές δεσμεύσεις ελέω προεκλογικής εκστρατείας ερμηνεύονται ως «πιστόλια στον κρόταφο» και αφού πια το μάθαμε το παραμύθι δεν θα έχουμε σαφώς άλλη επιλογή από το να υποκύψουμε στους οικονομικούς εισβολείς, αφού η προηγούμενη κυβέρνηση παρέδωσε «καμένη γη». Αληθεύει, αλλά η σημερινή Κυβέρνηση ευαγγελιζόταν την αλλαγή; Παρά τις δεσμεύσεις, όλα μένουν ίδια.
Ανδρέας Περατικός
Πρωτοβουλία Νέων για το Μέλλον μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου