Το σημερινό άρθρο του καθηγητή της Παντείου Δρ. Μάριου Ευρυβιάδη έχει δύο αποκλειστικά μηνύματα προς ένα και αποκλειστικό πρόσωπο: Τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.
Τα δύο κύρια μηνύματα που προβάλει το άρθρο είναι – α) Ότι ο κ. Νίκος Αναστασιάδης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Θάτσερ και εδώ είναι το δεύτερο μήνυμα β) και γι΄αυτό (και επειδή ΔΕΝ είναι Θάτσερ) και έχοντας δοκιμάσει τα πάντα όσα ξέρει (ή νόμιζε ότι ήξερε προεκλογικά) και απέτυχε και ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να καταφέρει οτιδήποτε όπως και οι προκάτοχοί του αλαζόνες, εγωιστές και άσχετοι με την διεθνή πολιτική και ιδιαίτερα με την τουρκόφιλη πολιτική της κηδεμόνας Βρετανίας - την οποία ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τόλμησε να αμφισβητήσει ή να προσβάλει παρά μόνο να δέχονται με το κεφάλι σκυμμένο τις κάθε μεθοδεύσεις της εδώ και 41 χρόνια υποταγμένοι δουλοπρεπώς στην τουρκο-βρετανική διάλυση της πατρίδας μας την ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ - να βγει από το τηγάνι προτού κάψει ολόκληρο το σπίτι!!
Τρανταχτό παράδειγμα της δουλοπρεπούς και υποταχτικής καθήλωσης στην Κύπρο όλων των πολιτικών και την αδυναμία και ατολμία τους να ενοχλήσουν τους Βρετανούς και ας καεί η Κύπρος με την ΔΔΟ, το άλλο άρθρο του βετεράνου δημοσιογράφου της Σημερινής Σάββα Ιακωβίδη σήμερα με τίτλο« Όταν ο Τάσσος αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους Βρετανούς» . ΄Οταν τελικά ένας από αυτούς αποφάσισε ότι δεν πήγαινε άλλο προσπάθησε αλλά και εκείνη η προσπάθεια έπεσε στο κενό...
Και η καταστροφική πορεία συνεχίζεται με πίστη στην διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας αλά Τούρκα και Λονδίνο με τον καρκίνο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως όλοι μαζί οι κομματικοί «ηγέτες» ως «χρήσιμοι ηλίθιοι»αυτο-δεσμεύθηκαν δίχως καμία εξουσιοδότηση από το λαό, στη ΔΔΟ με την λεγόμενη ομόφωνη τους απόφαση το 2009 (Εθνικό Συμβούλιο να σου τύχει) στην οποία «δεσμεύθηκε» και ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας. Επ΄αυτού όμως θα επανέλθουμε.
Φανούλα Αργυρού – Λονδίνο 15.2.2015
Η Θάτσερ, ο Αναστασιάδης και ο …Ερντογάν
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
“Εγώ τον βρήκα σίγουρα, ένα άνθρωπο με τον οποίο μπορούσαμε να κάνουμε (ως Δύση) μπίζνες μαζί του. Στηνπραγματικότητα μου άρεσε”. ( “Ι certainly found him a man we ( the West) can do business with. I actually liked him”. Αυτή υπήρξε η βαρύσήμαντη και ιστορική εκτίμηση της Βρετανίδας Πρωθυπουργού Μάργκαρετ Θάτσερ, μετά απο μια τρίωρη συνάντηση της στο Λονδίνο ( 16 /12/84) με τον τότε υποψήφιο
για την θέση του Γ.Γ. του Σοβιετικού Πολιτμπιρό, Μιχαήλ Σεργκέγιεβιτς Γκορμπατσώφ. Στην ατζέντα της συζήτησης τους ήταν ζητήματα ειρήνης και πόλεμου ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή : αποφυγή θερμοπυρηνικής σύγκρουσης, περιορισμός των εξοπλισμών, ανάπτυξη σχέσεων ανάμεσα στους δύο κόσμους, κ.α.
Λίγες μέρες μετά, η κ. Θάτσερ συνάντησε τον Αμερικανό Πρόεδρο Ρόναλντ Ρέηγκαν στο ησυχαστήριο του στο ΚαμπΝτέϊβιντ, λίγο έξω από την Ουάσιγκτον, όπου του μετέφερε την εκτίμηση της για το πρόσωπο του Γκορμπατσώφ. Ο τελευταίος ανέλαβε την ηγεσία της Σοβιετικής ´Ενωσης τον Μάρτιο του 1985. Σε σχετική δήλωση του το 1990, οΡέηγκαν ανέφερε πως η Βρετανίδα Πρωθυπουργός “μου είπε πως ο Γκορμπατσώφ ήταν διαφορετικός από άλλους ηγέτες του Κρεμλίνου. Πίστευε πως υπήρχε ένα μεγάλο άνοιγμα (για ειρήνη). Βέβαια, αποδείχθηκε απόλυτα ορθή.”
Ακολούθησαν τα γνωστά κοσμοϊστορικά γεγονότα, κυρίως ο τερματισμός του σχεδόν πεντηκονταετούς Ψυχρού Πολέμου που θα μπορούσε να κατέληγε σε πυρηνικό ολοκαύτωμα ; έπεσε το Τείχος του Βερολίνου; ενοποιήθηκε η Γερμανία ; και κατέρρευσε η ιδεολογία του ολοκληρωτισμού. Και όλα συντελέσθηκαν ειρηνικά, με
μόνη εξαίρεση τις εξελίξεις στη Ρουμανία όπου υπήρξε αιματοχυσία με την πτώση
του εκεί καθεστώτος. Ωστόσο τίποτα δεν ήταν προδιαγεγραμμένο. Και οι ιστορικές
συναντήσεις, διαπραγματεύσεις και συμφωνίες την περίοδο 1985- 1990 μεταξύ
Ρέηγκαν-Γκορμπατσώφ, καταπολεμήθηκαν από τους πολεμοχαρείς και αντιδραστικούς
κύκλους και συμφέροντα στις ΗΠΑ . Ο κατόπιν πολύ γνωστός μας Υπουργός Άμυνας επί
Προεδριών Μπούς και Ομπάμα Ρόμπερτ Γκέϊτς, τότε υπεύθυνος τις CIA για την
Σοβιετική ´Ενωση θεωρούσε, μέχρι το 1989, πως ο Γκορμπατσώφ είχε “παγιδεύσει”
και κορόιδευε τον Ρέηγκαν. Δεν ήταν ο μόνος. Άλλοι, όπως ο αρχηγός της CIA
Ουίλιαμ Κέϊσυ θεωρούσε τις εξελίξεις ως μια συνωμοσία Κρεμλίνου- Πεκίνου κατά
των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία του κομουνισμού.
Κοντολογίς, οι αντιδραστικοί και πολεμοχαρείς κύκλοι πού καταπολεμούσαν την
προοπτική τερματισμού του πεντηκονταετούς Ψυχρού Πολέμου, του “αέναου”, όπως μας
έλεγαν, πολέμου, έβαζαν κάθε δυνατό εμπόδιο στο δρόμο της ειρήνης. Αλλά
απέτυχαν. Αντίθετα οι ηγεσίες πήραν μεγάλο ρίσκο, αλλά πίστεψαν. Και ο λαός τους
ακολούθησε. Διαπραγματεύθηκαν σκληρά, αλλά διαπραγματεύθηκαν με καλή πίστη.
Διαπραγματεύτηκαν επίσης με την προοπτική ενός αμοιβαία αποδεκτού αποτελέσματος.
Χωρίς νικητές και ηττημένους. Όπως επιβάλει η ευρωπαϊκή ιστορική κουλτούρα σε
περιόδους ειρήνης και της οποίας η Ρωσία ( κομουνιστική ή μή) αποτελεί
αναπόσπαστο μέρος, όπως υπενθύμιζε συνεχώς ο μεγαλύτερος ευρωπαίος ηγέτης, ο
Γάλλος Στρατηγός Ντε Γκώλ. Και αυτό ανεξάρτητα αν οι εσωτερικές δυναμικές στην
Σοβιετική Ένωση και η απώλεια εσωτερικής νομιμοποίησης οδήγησαν στην κατάρρευση
της Σοβιετικής ´Ενωσης. Πολλοί σήμερα δεν γνωρίζουν ότι σχεδόν όλες οι συνθήκες
αναφορικά με τους στρατηγικούς εξοπλισμούς, με τους περιορισμούς των πυρηνικών
κεφαλών, με Μ.Ο.Ε. και άλλα συναφή για την διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης,
έχουν τις καταβολές τους στην περίοδο 1985-1990. Ανεξάρτητα αν σήμερα οι
πολεμοχαρείς της Δύσης επιδιώκουν και πάλι την σύγκρουση.
Η άνοδος του σημερινού και πρέπει να υπερτονισθεί, τζιχαντιστή πλέον ηγέτη της
Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία το 2002-03, έφερε ένα κύμα αισιοδοξίας
στην Κύπρο, τουλάχιστον σε ένα μέρος του πληθυσμού, ότι “επιτέλους” να ένας
Τούρκος ηγέτης μη κεμαλιστής, μη σοβινιστής, ένας προοδευτικός άνθρωπος με
καινούργιες ιδέες και ένας βέρος ευρωπαϊστής, αυτός που θα υπερκεράσει τις
ιστορικές αγκυλώσεις και θα φέρει “επιτέλους” μια πραγματική ειρήνη στην Κύπρο.
Τόσο συμβολικά, όσο και ουσιαστικά, ο πιο σημαντικός θαυμαστής του Ερντογάν
στην Κύπρο υπήρξε ο Νίκος Αναστασιάδης, ήδη πρόεδρος του ΔΗ.ΣΥ. και θιασώτης
του Σχεδίου Αννάν. Μετά και την επιστροφή του από την ´Αγκυρα, όπου τον
συνάντησε επικεφαλής κυπριακής αντιπροσωπείας και φωτογραφήθηκε μαζί του, ο
Αναστασιάδης ήταν πεπεισμένος πως μπορούσε να κάνει “μπίζνες” μαζί του, όπως οι
Θάτσερ- Ρέηγκαν με τον Γκορμπατσώφ. Έβλεπε και αυτός “ένα μεγάλο άνοιγμα ” για
ειρήνη. Την πεποίθηση του αυτή ενίσχυαν καθημερινά πολλοί και διάφοροι και
ειδικά οι ειδήμονες για την Τουρκία, κυρίως στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, εκεί όπου
αναπτύχθηκε μια ολόκληρη “σχολή σκέψης” γύρω από τον Ερντογάν , το πολιτικό του
μεγαλείο και την “νέα” και δημοκρατική Τουρκία που οικοδομούσε ( τον
χαρακτήριζαν μάλιστα ως τον “Τζώρτζ Ουάσιγκτον” της Τουρκίας!) η οποία,
αναπόφευκτα και εκ των πραγμάτων, θα έφερνε την πολυπόθητη ειρήνη στην Τουρκία
με τους Κούρδους, στην Κύπρο αλλά και σ´όλη την Μέση Ανατολή την οποία θα
εκδημοκράτιζε με “πρότυπο ” την χώρα του. Με την προσθήκη και του Αχμέτ
Νταβούτογλου ως ΥΠ.ΕΞ., η αρχιτεκτονική της ειρήνης άρχισε , στα μάτια τους, να
υλοποιείται με το γνωστό σύνθημα, “μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες”.
Κάνοντας ένα άλμα στον χρόνο βλέπουμε όχι μόνο την ειρήνη απούσα παντού όπου
εμπλέκεται η Τουρκία, αλλά έχουμε πολέμους και συγκρούσεις. Στην δε Κύπρο η
μπότα του Ερντογάν βρίσκεται κυριολεκτικά στον λαιμό του Αναστασιάδη με τον
τελευταίο να ασφυκτιά. Και όσο θα συνεχίζει την αδιέξοδο πολιτική του με σύνθημα
την “διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία”, η μπότα του Ερντογάν θα συνεχίζει να τον
αφαιρεί οξυγόνο, μέχρι να παραδοθεί.
Τί συνέβη όμως “καθ´ οδόν προς την Σύγκλητο”, όπως ρωτούσαν στην αρχαία Ρώμη ;
Δεν θα απαριθμήσω εδώ την κακοπιστία της ´Αγκυρας και του Ερντογάν ως προς την
Κύπρο διότι σίγουρα θα μου αποδοθούν, όπως συμβαίνει, “αλλότρια” κίνητρα,
αντι-τουρκικές, σοβινιστικές και άλλες κλισέ προκαταλήψεις. Ας ξεχάσουμε την
Κύπρο λοιπόν και ας δούμε, συνοπτικά την “εξελικτική” πορεία του Ερντογάν .
Καταρχάς επειδή έχουμε να κάνουμε με ένα βεβαιωμένο μουσουλμάνο θα πρέπει να
γνωρίζουμε πως ως τέτοιος λειτουργεί, συμπεριφέρεται και διαπραγματεύεται στη
βάση της ισλαμικής αρχής του taqiya, δηλαδή της προσποίησης και της παραπλάνησης
του εχθρού ή αντιπάλου. Είναι δηλαδή καθ’ όλα αποδεκτό και νομιμοποιείται από το
Κοράνι (Κεφ. 3 εδάφιο 28) να ψεύδεσαι και να παραπλανείς για να προστατεύσεις
την πίστη ή να κυριαρχήσεις πάνω στους “πολιτικούς” ( αιρετικούς ) σου
αντιπάλους ή τους απίστους. Και αυτή υπήρξε η αγαπημένη και αποτελεσματική
μέθοδος, μέσω της οποίας ο Ερντογάν και το σινάφι του έγιναν κυρίαρχοι στην
Τουρκία. Συμμάχησε με τον Χότζα Γκιουλέν, για να ξεδοντιάσει πολιτικά όλο το
κεμαλικό κατεστημένο και να ευνουχίσει τον Τουρκικό Στρατό. Χωρίς την βοήθεια
των εκατομμυρίων οπαδών του Γκιουλέν μέσα στο κεμαλικό σύστημα εξουσίας στη
Τουρκία, αυτό ήταν ανέφικτο. Ο Γκιουλέν με διεθνή φήμη “μετριοπαθούς
μουσουλμάνου” και θιασώτη του εκδημοκρατισμού και της ανεκτικότητας, έφτιαξε και
προώθησε με τα εκ. δολλάρια που διαθέτει το κίνημα του, μια αντίστοιχη εικόνα
για τον Ερντογάν σε Αμερική και Ευρώπη. Αυτό επέτρεψε στον Ερντογάν να “παίξει”
το χαρτί του “μουσουλμάνου δημοκράτη” αντίστοιχο των ευρωπαίων
“χριστιανο-δημοκρατών” στην Ε.Ε., να καθιερωθεί ως πρότυπο μετριοπαθούς
μουσουλμάνου και να κερδίσει νομιμοποίηση και επιρροή στα δυτικά κέντρα
εξουσίας.
Πως αντάμειψε τον καλό του Χότζα ο Ερντογάν , όταν κυριάρχησε ; Του διέλυσε το
κίνημα και τον ίδιο τον κυνηγά στα πέρατα της γης. Θέλει να τον φέρει στη
Τουρκία και να τον δικάσει για “εσχάτη” προδοσία κλπ. Και πως απαντά στη Ε.Ε.
για τις σουλτανικές και αντιδημοκρατικές αυθαιρεσίες στην χώρα του; Για μένα
λέει, η δημοκρατία δεν είναι στόχος άλλα ένα τρένο που με πάει σε σταθμό για
να κατέβω και να πάω στον προορισμό μου.
Αν συνεχίσουμε με τα τζιχαντιστικά πιστεύω του Ερντογάν δεν θα τελειώσουμε. Οι
μουσουλμάνοι, λέει, δεν είναι γενοκτόνοι, δεν σκοτώνουν αθώους, γυναίκες και
παιδιά, δεν αποκεφαλίζουν , δεν, δεν δεν. Δεν άκουσα ή μου διέφυγε τι είπε για
το πρόσφατο κάψιμο του Ιορδανού πιλότου μέσα στο κλουβί από τους ομοϊδεάτες του
τζιχαντιστές. Σίγουρα πάντως, οι μουσουλμάνοι δεν αλληλοσκοτώνονται!
Όσο για τις διεθνείς του δεσμεύσεις, υπογραμμίζω πως η Τουρκία είναι χώρα μέλος
του Ν.Α.Τ.Ο. και προνομιακός σύμμαχος των ΗΠΑ και της Δύσης. Είναι ταυτόχρονα, η
νατοϊκή Τουρκία του Ερντογάν , αρωγός και με βούλα της ισλαμιστικής τρομοκρατίας
σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου– από την Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στην
Αφρική, στην Ρωσία, στην Νοτιοανατολική Ασία , στην Κίνα … Η Λατινική Αμερική
απομένει, αλλά ας περιμένουμε να τελειώσει η εκεί περιοδεία του Ερντογάν .
Οι Θάτσερ και Ρέηγκαν έκαναν μπίζνες με τον Γκορμπατσώφ και ο Γκορμπατσώφ μαζί
τους. Πήραν και οι δυο πλευρές ρίσκα αφού έκαναν μια εκτίμηση-αξιολόγηση του
κόστους και του οφέλους. Διαπραγματεύθηκαν στη βάση κοινών αξιών με γνώμονα την
διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και στην βάση μιας μεταπολεμικής
πολιτισμικής αντίληψης που αναζητά τον συμβιβασμό, την συμφιλίωση και την
προοπτική για το μέλλον. Ναι, είναι γεγονός πως λίγο μετά τα κοσμοϊστορικά
γεγονότα του 1989, του “έτους των θαυμάτων” ( “annus mirabilis”) για την Ευρώπη
και τον κόσμο, η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε. Δεν κατέρρευσε όμως διότι ο
Γκορπατσώφ άρχισε διαπραγματεύσεις με την Δύση και οι δυτικοί τον κορόιδεψαν. Η
Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε διότι ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 άρχισε
να χάνει την εσωτερική της νομιμοποίηση λόγω αδυναμίας του κομμουνιστικού
συστήματος να ανταποκριθεί στις θεμιτές ανάγκες του λαού.
Ο πρόεδρος Αναστασιάδης τί είδους μπίζνες νομίζει πως κάνει ή θα κάνει με τον
ισλαμιστή Ερντογάν , του οποίου η αντίληψη για διαπραγματεύσεις με εχθρούς και
απίστους είναι η καθολική παράδοση ; Δέχομαι πως τον αντιμετώπισε αρχικά, και
καλά έκανε, με καλή πίστη. Αλλά δέκα χρόνια μετά τίποτα δεν έμαθε ; Ούτε οι
μεγαλοσχήμονες συμβουλάτορες του δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα ; Ούτε και τώρα που
o τζιχαντιστής Ερντογάν εκβιάζει ένα ολόκληρο λαό, ως ένας κοινός “νταής”;
Η Λευκωσία χρειάζεται να υιοθετήσει μια ριζικά ανατρεπτική , ευρηματική και
σφαιρική στρατηγική με στόχο της ενίσχυση του ιδικού της βάρους ως αυτοτελούς
υποκειμένου μέσα στο διακρατικό σύστημα. Άλλες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες
του Κύπριου Προέδρου, όχι πως να γίνεται αρεστός στους δυτικούς νεροκουβαλητές
της ισλαμιστικής Τουρκίας, ελπίζοντας στη στήριξη τους. Και παράλληλα θα πρέπει
να σταματήσει να αυτομαστιγώνεται ( μαζί με τους κ.κ. Αβέρωφ και Τορναρίτη )
αναζητώντας τρόπους να ικανοποιήσει τα “στρατηγικά συμφέροντα” της Άγκυρας. Αυτό
μόνο με χαρακίρι επιτυγχάνεται.
Όταν ο Τάσσος απόφάσισε να αντιμετωπίσει τους Βρετανούς
15 Φεβρουάριος 2015, 07:02 | Του Σάββα Ιακωβίδη
Τον Νοέμβριο του 2007 έκρινε συνολική επανεξέταση των σχέσεων Κύπρου-Βρετανίας
Συνολική επανεξέταση όλου του φάσματος των δεσμεύσεων προς αναθεώρηση των σχέσεών μας με το Ην. Βασίλειο - Για πρώτη φορά επιχειρήθηκε να προκληθεί κόστος, με αιχμή τις Βρετανικές Βάσεις - Με την εκλογή Χριστόφια, η προσπάθεια παραπέμφθηκε «στα εγγόνια και στα δισέγγονά μας»…
Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ εχθρική και υπονομευτική πολιτική έναντι της Κύπρου συνεχίζεται αμείωτη αφού, συν τοις άλλοις, δεν συναντά καμίαν άξια λόγου σοβαρή αντίδραση εκ μέρους της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας
Η πολιτική είναι υλοποιούμενες δεσμεύσεις και θέσεις ή, με απλά λόγια, είναι πράξεις. Ανέκαθεν, η κυπριακή πολιτική ηγεσία μιλά αλλά δεν πράττει. Εξαγγέλλει αλλά δεν υλοποιεί. Δεσμεύεται, φραστικά, αλλά αναιρεί. Διασαλπίζει, αλλά δεν προχωρεί. Γι’ αυτό και είναι αναξιόπιστη, ανακόλουθη, μη σοβαρή, ανεύθυνη και, πολιτικά, διπλωματικά ανεπαρκής, επιπόλαια και εξ αυτών καταστροφική.
Μία πτυχή αυτής της ανερμάτιστης συμπεριφοράς είναι η αντιμετώπιση της διαχρονικής βρετανικής αθλιότητας, κακεντρέχειας, εχθρότητας και κακότητας σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι Βρετανοί ουδέποτε ανέχθηκαν ή άντεξαν πως ένας μικρός λαός, μία δράκα αμούστακων αλλά ψυχωμένων νεαρών, τα έβαλαν με την τότε κραταιά βρετανική αυτοκρατορία και τη γελοιοποίησαν. Οαντιαποικιακός, απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ, υπό το λάβαρο του Διγενή, συνιστά την ηχηρότερη αποκαθήλωση του βρετανικού imperium.
Έτσι, πέραν όλων των εγκλημάτων που Βρετανοί διέπραξαν κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, έκτοτε η βρετανική πολιτική έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι μία ατελείωτη σειρά υπονομεύσεων, αθλιοτήτων, εχθρικών ενεργειών, με στόχο την εξυπηρέτηση της Τουρκίας. Δεν περνά ημέρα χωρίς να αποκαλύπτεται και μία βρετανική εχθρική ενέργεια σε βάρος της Κύπρου. Τελευταία πράξη είναι η συνέντευξη που ο Βρετανός Αρμοστής έδωσε στην «Καθημερινή» (την περ. Κυριακή). Πιστός στην πολιτική του Φόρεϊν Όφις κατά της Λευκωσίας, ανέσυρε ξανά το γνωστό θέμα περί της δήθεν απομόνωσης των Τ/κυπρίων και του απευθείας εμπορίου.
Εκβιασμός της Λευκωσίας
Σκοπός του Λονδίνου: Να εκβιάσει τη Λευκωσία να συρθεί σε νέες αδιέξοδες συνομιλίες. Οι δηλώσεις του Αρμοστή εντάσσονται στο γνωστό πλαίσιο των ίδιων θέσεων που ανέπτυξε ο Νορβηγός «Ντάουνερ», Άιντα, και ο Εγγλεζοαμερικανο-κατευθυνόμενος ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν. Ο ΠρόεδροςΑναστασιάδης απάντησε την ίδια ημέρα με πολιτική αβρότητα στην αισχρότητα του Αρμοστή και του υπέδειξε να μελετήσει καλύτερα τις σχετικές νομικές γνωματεύσεις.
Οι δηλώσεις του Βρετανού Αρμοστή αποτελούν συνέχεια της πολιτικής της χώρας του από την επομένη του σωτήριου «όχι» του κυπριακού Ελληνισμού στο τερατούργημα Ανάν. Στις 26 Απριλίου 2004, με εισήγηση της Βρετανίας, υιοθετείται πρόταση για απευθείας εμπόριο των κατεχομένων με την ΕΕ. Μόνο που για να εφαρμοστεί ο σχετικός κανονισμός έπρεπε να συναινέσει η Λευκωσία, πράγμα που ορθά δεν έπραξε. Έκτοτε, το Λονδίνο βυσσοδομεί κυριολεκτικά κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο ανεκδιήγητος Τζακ Στρο αναδείχθηκε στον κατ’ εξοχήν πράκτορα της τουρκικής διχοτομικής πολιτικής. Στις 23/10/2007, Βρετανία και Τουρκία υπέγραψαν Έγγραφο Στρατηγικού Συνεταιρισμού που ουσιαστικά αποσκοπούσε, όσον αφορούσε την Κύπρο, στη συστηματική προαγωγή του κατοχικού καθεστώτος σε κρατική οντότητα και χωριστών σχέσεων με άλλες χώρες.
Συνολική επανεξέταση
Εκείνο το έγγραφο Βρετανίας-Τουρκίας και η στοχοποίηση της ελευθερίας, κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήταν η σταγόνα που έκανε τον τότε Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο να αποφασίσει συνολική επανεξέταση των σχέσεων της Κύπρου με τη Βρετανία. Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο των πρακτικών της συνεδρίας του υπουργικού συμβουλίου, στις 7/11/2007, που κατέχει ο γράφων, ο Τάσσος είχε επισημάνει στους υπουργούς του πως το τουρκο-βρετανικό έγγραφο συνιστούσε «σοβαρή αρνητική εξέλιξη».
«Η κυβέρνηση, είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού έλαβε υπόψη αυτή την εξέλιξη, καθώς και τις εξηγήσεις που έχουν δοθεί από την κυβέρνηση του Ην. Βασιλείου, έκρινε αναγκαία τη συνολική επανεξέταση όλου του φάσματος των δεσμεύσεων προς αναθεώρηση των σχέσεών μας με το Ην. Βασίλειο, ώστε αυτές να τεθούν στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού, της κυρίαρχης ισότητας και της ισοτιμίας, της αμοιβαιότητας και της αρχής της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στο πλαίσιο αυτό, πρόσθεσε, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 27/10/2007, υπό την προεδρία του, αποφασίστηκε η αποχή, μέχρι νεότερης απόφασης, τόσο του Προέδρου όσο και των μελών του υπουργικού συμβουλίου και άλλων κρατικών αξιωματούχων από δεξιώσεις και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις που διοργανώνει η Υπάτη Αρμοστεία, καθιστώντας σαφή τον λόγο της μη συμμετοχής τους».
Οι Βρετανικές Βάσεις
Επιπρόσθετα, όπως ανέφερε ο Τάσσος, «θεωρείται χρήσιμη η σύσταση δύο Επιτροπών, οι οποίες θα ενεργήσουν με σκοπό την αναθεώρηση των σχέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας με το Ην. Βασίλειο, σε ό,τι αφορά ειδικά τις Βρετανικές Βάσεις και Διευκολύνσεις που διεκδικεί το Ην. Βασίλειο στην Κύπρο, με βάση τις ισχύουσες σχετικές συνθήκες και Συμφωνίες μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ην. Βασιλείου». Έτσι, το υπουργικό συμβούλιο, μετά από ενδελεχή μελέτη, αποφάσισε τα πιο κάτω:
1.- «Τη σύσταση Ομάδας Υψηλού Επιπέδου, αποτελούμενης από την υπουργό Εξωτερικών, τον υπουργό Εσωτερικών, τον Διευθυντή του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον Προϊστάμενο του Τομέα Ευρωπαϊκής Ένωσης της Νομικής Υπηρεσίας και τον πρώην υπουργό Άμυνας και πρώην υπαρχηγό της Εθνικής Φρουράς κ. Φοίβο Κλόκκαρη, η οποία να προβεί στη γενική αναθεώρηση της στάσης της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της παρουσίας των Βρετανικών Βάσεων και Διευκολύνσεων στην Κύπρο, περιλαμβανομένης της επανεξέτασης του καθεστώτος των Βρετανικών Βάσεων και Διευκολύνσεων, σε συνάρτηση με τη γενικότερη στάση του Ην. Βασιλείου έναντι της Κύπρου και ειδικότερα των νομικών του υποχρεώσεων. Η εν λόγω ομάδα να υποβάλει, εντός ενός μηνός, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την πρώτη έκθεση με τα πορίσματα και τις εισηγήσεις της.
Πολιτικές και πρακτικές
2.»Τη σύσταση Μόνιμης Υπηρεσιακής Επιτροπής για τις Βρετανικές Βάσεις και Διευκολύνσεις στην Κύπρο, αποτελούμενης από εκπροσώπους του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, της ΚΥΠ, των υπουργείων Εξωτερικών, Άμυνας, Εσωτερικών, Συγκοινωνιών και Έργων, και Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, καθώς και της Νομικής Υπηρεσίας. Ανάλογα με τα προς εξέταση θέματα θα μπορούν να καλούνται και να λαμβάνουν μέρος στις συναντήσεις της εν λόγω Επιτροπής εκπρόσωποι άλλων Υπουργείων/Τμημάτων/Υπηρεσιών, ακόμα και εμπειρογνώμονες από τον ιδιωτικό τομέα.
»Η Μόνιμη Υπηρεσιακή Επιτροπή να προβεί στη συστηματική καταγραφή και μελέτη των καθημερινών σχέσεων των Αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις Αρχές των Βρετανικών Βάσεων, οι οποίες αφορούν τη μεταξύ τους συνεργασία για τη λειτουργία των Βρετανικών Βάσεων και Διευκολύνσεων στην Κύπρο, με βάση τις ισχύουσες σχετικές συνθήκες και Συμφωνίες μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ην. Βασιλείου.
Επίσης, η Επιτροπή να επανεξετάσει τις σχετικές πολιτικές και πρακτικές της Κυπριακής Κυβέρνησης, με βάση τις ισχύουσες σχετικές Συνθήκες και Συμφωνίες μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ην. Βασιλείου, με σκοπό την υποβολή εισηγήσεων για διατήρηση ή τροποποίησή τους, αναλόγως της εκάστοτε ισχύουσας σχετικής κυβερνητικής πολιτικής. Οι δε εισηγήσεις της Επιτροπής να διαβιβάζονται στους οικείους υπουργούς για λήψη τελικής απόφασης. Επιπρόσθετα, η υπό αναφορά Επιτροπή υποβάλλει, ανά δίμηνο, έκθεση προς το συμβούλιο τόσο για τις ενέργειες όσο και για τα αποτελέσματα των ενεργειών της. Η πρώτη έκθεση της Επιτροπής να υποβληθεί προς το συμβούλιο εντός ενός μηνός από τη σύστασή της».
Αφόρητος αναχρονισμός
Τι σήμαινε η ενέργεια εκείνη του Τάσσου;
Πρώτον, έθεσε ξεκάθαρα θέμα Βρετανικών Βάσεων και Διευκολύνσεων. Μετά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, η παρουσία βάσεων μιας άλλης χώρας, εξίσου κράτους-μέλους της Ένωσης και, μάλιστα, με εγγυητικά δικαιώματα, αποτελούσε πια αφόρητο αναχρονισμό και πρόκληση προς τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες - και τον κυπριακό λαό.
Δεύτερον, για πρώτη φορά, Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έθετε θέμα Βρετανικών Βάσεων και μεθόδευε συνολική επανεξέταση της λειτουργίας και του καθεστώτος τους, με βάση ισχύουσες σχετικές συνθήκες και συμφωνίες.
Τρίτον, για πρώτη φορά Πρόεδρος της Κύπρου αποφάσισε συνολική επανεξέταση με στόχο την αναθεώρηση των σχέσεων της Κύπρου με τη Βρετανία.
Τέταρτον, για πρώτη φορά, Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας απαιτούσε, αιτιολογημένα, όπως στο εξής, οι σχέσεις της Κύπρου με τη Βρετανία τεθούν στη βάση θεμελιωδών αρχών που χαρακτηρίζουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ.
Πέμπτον, ξεκάθαρα ο Τάσσος Παπαδόπουλος αποφάσισε αντίμετρα κατά της Βρετανίας όχι μόνο για όλες τις αθλιότητες, υπονομεύσεις και εγκλήματα σε βάρος της Κύπρου, διαχρονικά, αλλ’ ειδικά εξαιτίας της εκβιαστικής στάσης της Βρετανίας στο σχέδιο Ανάν και της υπογραφής του τουρκο-βρετανικού εγγράφου στρατηγικού συνεταιρισμού.
Συμπληρωματικό Πρωτόκολλο
ΝΑ σημειωθεί πως, διά του σχεδίου Ανάν, η Βρετανία αξίωνε συμπληρωματικό πρωτόκολλο στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960, που είχε ως στόχο να διαιωνίσει και να νομιμοποιήσει, με την ψήφο του λαού, τις περί των Βρετανικών Βάσεων διατάξεις ((Φοίβος Κ. Κλόκκαρης: «Τουρκική απειλή κατά του Ελληνισμού της Κύπρου», εκδόσεις Επιφανίου, Λευκωσία 2011, σελ. 201).
Το έγγραφο Στρατηγικού Συνεταιρισμού Βρετανίας-Τουρκίας υπογράφτηκε από τους πρωθυπουργούς των δύο χωρών στις 23/10/2007, Γκόρντον Μπράουν και Ταγίπ Ερντογάν αντιστοίχως, και προνοούσε μεταξύ άλλων, για λήψη μέτρων με σκοπό την άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων και την ανάπτυξη άμεσων σχέσεων μεταξύ Λονδίνου και Τουρκοκυπρίων σε όλους τους τομείς. Στο πλαίσιο αυτό, η Βρετανία δήλωσε πρόθυμη να υποστηρίξει την αντιπροσώπευση των Τουρκοκυπρίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ο τότε ΓΓ του ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφιας δήλωσε ότι πρόκειται για απαράδεκτη ενέργεια και υπέδειξε ότι η Κύπρος «δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να συμφωνήσει με τις διατάξεις του εγγράφου». Από την πλευρά του, ο τότε πρόεδρος του ΔΗΣΥ Ν. Αναστασιάδης, αφού επεσήμανε ότι η υπογραφή του εγγράφου αποτελούσε αρνητική εξέλιξη, υπογράμμισε ότι «θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι αρκετό να λέμε ότι παρακολουθούμε τις εξελίξεις και ότι θα κάνουμε εκ των υστέρων διαβήματα».
Στα… δισέγγονά μας
Ο Βρετανός ύπατος αρμοστής στην Κύπρο Μίλετ, με γραπτή δήλωση, διαβεβαίωνε ότι «η πολιτική μας στο ζήτημα της μη αναγνώρισης της αυτοαποκαλούμενης “ΤΔΒΚ” δεν έχει αλλάξει. Δεν αναγνωρίζουμε και δεν θα αναγνωρίσουμε μία ξεχωριστή οντότητα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και τίποτε στο περιεχόμενο του κειμένου δεν αποτελεί προσπάθεια αναβάθμισης του καθεστώτος του Βορρά ή προώθησης της διχοτόμησης».
Το 2008, όταν ο Δ. Χριστόφιας εξελέγη νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η πρώτη επίσκεψη που πραγματοποίησε ήταν στο Λονδίνο και όχι στην Αθήνα, όπως έπρατταν όλοι οι προκάτοχοί του. Μετά από συνάντησή του με τον τότε Βρετανό Πρωθυπουργό Μπράουν, εξαπέστειλε το θέμα των Βρετανικών Βάσεων και της εν γένει επανεξέτασης και αναθεώρησης της πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της Βρετανίας «στα εγγόνια και στα δισέγγονά μας».
Και, φυσικά, η προσπάθεια του Τάσσου έπεσε στο κενό. Μετά τον διορισμό των Επιτροπών, έγινε μόνο μία σύσκεψη αλλ’ εξαιτίας των επικείμενων προεδρικών εκλογών και της αμέσως μετά εκλογικής νίκης του Δ. Χριστόφια, όλα πάγωσαν και παραπέμφθηκαν στις ελληνικές καλένδες. Η βρετανική, όμως, εχθρική και υπονομευτική πολιτική έναντι της Κύπρου συνεχίζεται αμείωτη αφού, συν τοις άλλοις, δεν συναντά καμίαν άξια λόγου σοβαρή αντίδραση εκ μέρους της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου